Beata Pawlikowska (nr kartki 004)

Kartka pełna życia to…

Kartka pełna życia to wszystko, o czym trzeba pamiętać. Nawet jeśli moje życie tu w Polsce jest bogate i pełne takich luksusów jak bieżąca woda, ogrzewanie, nieograniczony dostęp do wody i  elektryczności, wiem, że są też ludzie, którzy takich luksusów są pozbawieni.

Myśląc o nich zawsze staram się oszczędzać wodę i prąd, bo dziwne zjawiska pogodowe na świecie, na skutek których wysychają jeziora albo zatapiają się wioski, są powodowane m.in. przez to, że elektrownie produkują miliony tlen szkodliwego dwutlenku węgla, usiłując dostarczyć wielkim miastom odpowiedniej ilości  zasilania elektrycznego i innych dóbr, których bogaci ludzie nie szanują.

Chciałabym, żeby ta kartka przypominała ludziom, że trzeba pomagać innym i nie żyć bezmyślnie.

Chciałabym, aby moja kartka dotarła do...

Chciałabym, żeby moja kartka dotarła do dalekich wiosek w Ameryce Południowej.

Wiem, że to jest możliwe, bo kiedy byłam w szkole średniej, postanowiłam nawiązać kontakt z moimi rówieśnikami na innych kontynentach. Nie były to czasy poczty elektronicznej. Nie było jeszcze Internetu. Jedynym sposobem było napisanie listu na kartce papieru, włożenie go do koperty i wysłanie ze znaczkiem.

Nie miałam nawet dokładnych adresów szkół w dalekich krajach, bo skąd je miałam mieć? Na kopercie pisałam tylko po angielsku: „Szkoła średnia”, nazwę miasta i kraj.

A najpiękniejsze jest to, że dostawałam odpowiedzi!

Pisałam im o tym, o czym sama chciałam pamiętać zawsze, także wtedy kiedy będę już dorosła. Do dzisiaj uważam, że to najważniejsze rzeczy w życiu – mieć marzenia, spełniać je i starać się być szczęśliwym człowiekiem. Kierować się zawsze w życiu dobrem i uczciwością. Być otwartym i życzliwym dla innych ludzi, kimkolwiek są i jakkolwiek wyglądają. Kochać i być kochanym. I tego Wam życzę.